Binnen ballen in sportcomplex Heide.
Heide - Liefhebbers van een partijtje jeu de boules weten de stal van Herman
Janssen aan de Groeneweg in Heide te vinden. Wekelijks laten ruim honderd,
vooral oudere spelers, er hun metalen ballen rollen.
Foto: Gé Hirdes
De oudere Heidenaren
spelen vandaag een thuiswedstrijd. Zoals iedere donderdagmiddag als de 'r' in de
maand zit. Sommigen ook nog op maandag. Zestien oudere heren en zes dames lopen
af en aan. Het geluid van metaal op metaal of de doffe bonk als een bal de rand
van de baan raakt. Af en toe een 'ooh' of 'aah'.
Plaats van handeling is het 'sportcomplex' van Herman Janssen (66) aan de
Groeneweg, net buiten het kerkdorpje Heide onder de rook van Venray. Gevestigd
in een voormalige kippenstal. Vijf jaar geleden stopte de agrariër met zijn
bedrijf en begon zijn vrije tijd onder meer te vullen met jeu de boules. ,,Ik
was zestig, had geen opvolgers en heb meegedaan aan de
Ruimte-voor-Ruimteregeling. Toen het weer minder begon te worden, zeiden de
andere spelers: ,,Jij hebt je stallen leeg liggen. Waarom maak je er geen
boulesbaan in?''
Janssen zag het idee wel zitten, ging her en der eens kijken en legde met weinig
middelen een baan aan. Waar voorheen de kippen werden opgefokt, rolden in
november 1999 al de zilverkleurige ballen. Tot tevredenheid van de vele
liefhebbers van het uit Frankrijk overgewaaide spel. Eigenlijk is het een gat in
de markt, zo'n overdekte baan. Want bij ons is het weer over het algemeen toch
wat minder dan in de Provence.
Alleen volgens de regels van de agrarische saneringsregeling was de
jeu-de-boulesbaan niet toegestaan. De stallen moesten weg. ,,Twee keer werd mijn
verzoek om de stal te behouden afgewezen'', zegt Janssen. Dankzij hulp van de
Heidse katholieke bond van ouderen en de Venrayse jeu-de-bouleclub die
overtuigende brieven schreven, mocht de baan blijven. Beide betoogden dat de
baan onmisbaar was; voor 'de deelname van de ouderen aan het maatschappelijk
verkeer' en voor 'de continuïteit en de sfeer van de club'. Gelukkig voor Herman
en veel (oudere) spelers liet de organisatie zich door zoveel mooie woorden
vermurwen. Vijf hokken gingen plat, eentje mocht hij houden. Carnavalsdinsdag
2000 ging de baan open.
Nog geen vijf jaar later liggen er drie boulesbanen in de voormalige stal. Zo'n
120 spelers, meestal ouderen uit de Venrayse kerkdorpen, zijn er wekelijks in de
weer. Voor 1,70 euro zijn ze hele ochtend, middag en soms een avond onder de
pannen. Inclusief twee koppen koffie of thee. Meer is er niet te krijgen. Drank,
eten, daar begint hij allemaal niet aan. ,,Het is een hobby en dat moet het
blijven. Als ik maar uit de kosten kom'', zegt Janssen, ,,dan ben ik tevreden.
En veel kosten heeft de voormalige kippenboer niet: het meubilair mocht hij
gratis meenemen na de verbouwing van gemeenschapshuis De Gelderkoel. Ook de
wasbak komt er vandaan. De grote kachel tikte hij via De Vondst op de kop. Het
is allemaal sober, maar ,,het is ook geen hotel'', meent Janssen.
Dat zijn spelers roerend met hem eens. Tussen de potjes door wordt instemmend
geknikt. ,,Het is toch geweldig'', zegt Piet Voermans, namens de hele club.
Inclusief Sraar Peeters, die zichzelf weliswaar ,,niet zo'n fanatieke speler''
noemt, maar op de binnenbaan toch iedere week present is.
Rond half vijf zit het spel met de ballen er voor de Heidse groep weer op.
Herman en zijn vrouw hebben het rijk weer alleen. Kunnen ze samen nog wat
oefenen. ,,Nee hoor'', zegt de vrouw van de baas lachend. ,,In het begin hebben
we dat wel gedaan. Maar het is niet zo leuk met zijn tweeën.''
vrijdag 10 december 2004
Bert Albers